6434f44ba407ac110635179f32706d6d                                                                                                            Υπάρχουν κάποια ρητά, τόσο συχνά ειπωμένα, τόσο φορεμένα που τα θεωρούμε πια αυτονόητα.   Ένα απ’ αυτά είναι, ότι ο έρωτας δεν κρατάει για πάντα. Ότι περνάει με το χρόνο, ξεφτίζει…κι αν είμαστε τυχεροί, τον αντικαθιστά η αγάπη ή έστω η τρυφερότητα.                                                            Δεν θα διαφωνήσω με τον γενικό κανόνα. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις που ακριβώς επειδή είναι σπάνιες, πιστεύω πως αυτές αξίζει να αναφέρουμε.                                                                               Γνωρίζω προσωπικά ένα ζευγάρι που από σεβασμό θα ονομάσω Γιάννη και Μαρία.                       Πέρυσι γιόρτασαν 60 χρόνια τρελού έρωτα. Τον Γιάννη και τη Μαρία τους ξέρω από μικρό παιδί και σε κάθε συνάντηση μας ,το ίδιο πράγμα με συναρπάζει. Ο τρόπος που κοιτάζει ο ένας τον άλλον. Θυμάμαι τον Γιάννη, να ψάχνει πάντα ένα διαφορετικό λουλούδι να προσφέρει στη γυναίκα του και τη Μαρία να εφευρίσκει καθημερινά συνταγές για να ευχαριστήσει τον άντρα της που λατρεύει το καλό φαγητό. Αυτά, είναι σίγουρα δείγματα αγάπης κι ενδιαφέροντος. Κρατάνε σε κάθε ευκαιρία ο ένας το χέρι του άλλου κι όταν χωρίζονται – μόνο για σημαντικούς λόγους – μιλάνε κάθε δέκα λεπτά στο τηλέφωνο. Αυτό μου δείχνει τρυφερότητα και συντροφικότητα. Το βλέμμα τους όμως, είναι αυτό που προδίδει τον έρωτα τους. Όταν ο Γιάννης κοιτάζει τη Μαρία, είναι σαν να βλέπει τον κόσμο όλο. Κι όταν αυτή τον αντικρίζει, τα μάτια της λάμπουν σαν αστέρια.

Μοιράζουν την αγάπη τους στα παιδιά και τα εγγόνια τους κι αυτά τους λατρεύουν.                         Είναι τόσο δεμένοι μεταξύ τους, που ο εξάχρονος  Κωνσταντίνος τους φωνάζει «για-πούς».  Οι τσακωμοί τους δε, αν και σπάνιοι, είναι αξιολάτρευτοι. Οι καυγάδες τους καταλήγουν πάντα σε εκρήξεις γέλιου και συγνώμης αγκαλιές.

Αύριο όμως, ο Γιάννης και η Μαρία, δεν θα γιορτάσουν τα εξηκοστά πρώτα γενέθλια του έρωτα τους. Ο Γιάννης το θέλησε με όλη του την ψυχή. Το πάλεψε, αλλά δεν τα κατάφερε.                                           Ο Γιάννης έφυγε σήμερα…για πάντα.                                                                                                                       Αύριο η Μαρία θα είναι μόνη…..μόνη και ακόμα ερωτευμένη…

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *