Το πρόσωπό της ήταν σμιλεμένο ,όχι όμως από το χρόνο αλλά από τη θέλησή της. Έμοιαζε με ιέρια της αρχαίας Ρώμης ,έτοιμη να στείλει τους αετούς της να φέρουν ειρήνη και γνώση σε όλο τον κόσμο. Ο Ιωάννης ένιωσε ξαφνικά σα να ήταν πάλι παιδί….                                                                                          –Τι κάναμε λάθος; Ρώτησε με θλίψη αλλά χωρίς απόγνωση.                                                                              –Ο σκοπός σας ήταν ιερός αλλά τον κυνηγήσατε με λάθος όπλα. Δεν σβήνεις τη φωτιά με τη φωτιά. Η βία ,το μόνο που προκαλεί ,είναι κι άλλη βία.                                                                                                  –Μα κυρία ,ο εχθρός είναι παντού. Δεν ξεκουράζεται ποτέ. Πώς θα τον αντιμετωπίσεις χωρίς όπλα; είπε ο ιππότης Παύλος ο πιστός.                                                                                                                             –Με όλο το σεβασμό Παύλο ,ο αντίπαλος μας είναι ο σκοταδισμός. Νομίζατε ότι το φως ήταν το υπέρτατο όπλο εναντίον του. Ξεχάσατε ότι το φως μπορεί να σκίζει το σκοτάδι όμως δημιουργεί και σκιές. Σκιές στις οποίες ο εχθρός μας βασιλεύει.                                                                                                 –Τότε ,με τι θα τον πολεμήσουμε αρχόντισσα; αναρωτήθηκε ο Απόστολος ,ο πιο αθώος απ’ όλους τους ιππότες.                                                                                                                                                                –Το σκότος Απόστολε ,είναι ο άρχοντας του ψεύδους. Ένα τρίπτυχο φοβάται. Τη γνώση ,την πίστη και την αγάπη. Το τρίπτυχο της αλήθειας. Αυτό θα είναι το όπλο μας! Από πολεμιστές του φωτός ,θα γίνετε πολεμιστές της αλήθειας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *