Όταν μ13164299_232476943787062_8561994281898537027_nου έκαναν την τιμή να με προσκαλέσουν να παρουσιάσω ένα βιβλίο μου στο Ορφανοτροφείο Βόλου, ένιωσα ότι είχα μια ευκαιρία να προσφέρω κι εγώ λίγη χαρά σ΄αυτά τα παιδιά, που η μοίρα έχει αδικήσει τόσο παράφορα. Περίμενα ν΄αντικρίσω στο βλέμμα τους, τη σκιά που δημιουργεί ένα αναπάντητο «γιατί» και στη φωνή τους την ένταση ενός ισόβιου παράπονου. Οφείλω όμως να ομολογήσω με ταπεινότητα, ότι σκεπτόμουν πέρα για πέρα λάθος. Εάν έδωσα δέκα στα παιδιά του Ορφανοτροφείου, εισέπραξα εκατό. Δεν ήρθα αντιμέτωπος με κανένα παράπονο, με καμία σιωπηλή επανάσταση. Αντιθέτως, μια λέξη μόνο μπορεί να χαρακτηρίσει αυτά τα παιδιά, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Το ήθος το πνεύμα και το συναίσθημα που επέδειξαν τα δέκα αγόρια και κορίτσια, που είχα τη μεγάλη τύχη να γνωρίσω, θα έκαναν τους περισσότερους γονείς να ζηλέψουν. Με εξέπληξαν με την σπιρτάδα και το χιούμορ τους, με ζέσταναν με τη σεμνή τους αγκαλιά και εντέλει, με ανέβασαν με το ανάστημα τους, καθώς έφευγαν με το χαμόγελο στα χείλη και την υπόσχεση για ανανέωση της συνάντησης μας. Τελικά αποδείχτηκε για άλλη μία φορά ότι όσοι έχουν λίγα, δίνουν πολλά και ότι αυτοί που τα΄χουν όλα, τα κρατούν για τον εαυτό τους. Άννα, Βαλάντη, Βασίλη, Γιάννη, Γιώργο, Ελεάνα, Εμμανουέλα, Κώστα, Ιωάννα και Χρυσούλα σας ευχαριστώ από καρδιάς γι΄αυτά που μου δώσατε και ανυπομονώ να ξαναβρεθούμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *