Ξαπλωμένοι στο πάτωμα με το γιο μου, κοιτάμε παλιές φωτογραφίες. Έχουμε αδειάσει το παλιό κουτί παhqdefaultπουτσιών που μου χάρισε η γιαγιά μου και περιέχει τις αναμνήσεις μιας ζωής.

Ένα μελαγχολικό κύμα νοσταλγίας με κυριεύει πάντα όταν βλέπω εικόνες αγαπημένων προσώπων που δεν είναι πια μαζί μας. Ο μικρός όμως, αντικρίζοντας μόνο αγνώστους, δεν επικεντρώνει την παιδική του παρατηρητικότητα στους ανθρώπους αλλά στα χαρακτηριστικά και την ενδυμασία τους.                       Δεν ρωτάει ποιός, πότε, ή πού.                                Φωνάζει ενθουσιασμένος: Τι περίεργα ρούχα, τι αστείο μουστάκι! Άρχισα κι εγώ να εστιάζω σε μορφές που δεν γνώριζα, που μέχρι τώρα έμεναν αόρατες για μένα. Βλέπω να περνάει μπροστά μου, σε γρήγορη κίνηση, όλος ο εικοστός αιώνας. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, αυτό που μ’ εντυπωσιάζει περισσότερο, είναι η σταδιακή εξαφάνιση του καπέλου από το κεφάλι των ανθρώπων. Στην αρχή του εικοστού αιώνα, δεν διακρίνεις γυμνό κεφάλι ενώ στο τέλος του, δεν βλέπεις ούτε ένα καπέλο. Πίστευα τόσα χρόνια ότι το καπέλο ήταν μια ένδειξη κοινωνικού διαχωρισμού, από τα ημίψηλα της αριστοκρατίας μέχρι τις τραγιάσκες των εργατικών τάξεων. Θεωρούσα πως η ανάπτυξη της μεσαίας τάξης και η απελευθέρωση της κοινωνίας, στέρησαν σταδιακά την ανάγκη τέτοιων συμβολικών στερεοτύπων. Κοιτάζοντας όμως προσεκτικά τις παλιές φωτογραφίες, αντιλαμβάνομαι πως έκανα λάθος. Ακόμα και χωρίς καπέλα, η κοινωνική διαβάθμιση είναι το ίδιο εμφανής το έτος 2000 όσο ήταν και το 1900. Όλος ο θόρυβος που γίνεται τον τελευταίο καιρό γύρω από την γραβάτα και τα πουκάμισα, το αποδεικνύει περίτρανα.                                         Τότε γιατί εξαφανίστηκαν τα καπέλα, αναρωτιέμαι… Αυτό που δεν πρόσεξα με την πρώτη ματιά, όπως συχνά συμβαίνει όταν νομίζουμε ότι ξέρουμε την απάντηση πριν καν τεθεί η ερώτηση, είναι η στάση του σώματος. Πριν από εκατό χρόνια ο Λόρδος και ο εργάτης ντύνονταν διαφορετικά αλλά είχαν την ίδια στάση. Το στήθος ήταν τεντωμένο και το κεφάλι ψηλά. Επιδείκνυαν και προέβαλαν την υπερηφάνεια τους μ’ έναν τρόπο, που μόνο η λέξη ανάστημα μπορεί να περιγράψει. Χωρίς ανάστημα, όποιος φοράει καπέλο, δείχνει γελοίος. Σας προτείνω να ρίξετε μια ματιά στην ιστορία της ανθρωπότητας. Θα διαπιστώσετε κάτι πολύ ανησυχητικό. Μόνο οι σκλάβοι δεν φορούν καπέλο!

2 thoughts on “Μόνο οι σκλάβοι δεν φορούν καπέλο!

  1. Εκπληκτικό δεν είναι ως παρατήρηση!
    Το καπελο οριζε την προστασία από την φύση αλλά ηταν και το σημείο που έμπαινε το οικόσημο της οικογένειας ή της «αυλης» ή της ομαδος που ανηκαμε… Ετσι υπηρχε η περικεφαλαια το καπελο στο στρατό κα πολλά. Οπως και το «παρεξηγημενο» δακτυλίδι ακομη και σε χερια χαμηλής τάξης. Δακτυλιδη φορουσαν οι άρχοντες ή οι «αφεντες» ακόμη και αυτοί που είχαν μονο τα ρούχα τους ως περιουσία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *