Πριν λίγο καιρό ο μεγάλος μου γιος , μας κάλεσε για φαγητό στο νέο του σπιτικό στις Μηλιές.     Έχουν φτιάξει με τ10322627_1651596961774519_6428114011688520953_nην κοπέλα του, μια όμορφη γωνιά, σ’ ένα σοκάκι του παραδοσιακού χωριού του Πηλίου.  Μας περίμεναν έξω από την πόρτα ανυπομονώντας να μας δείξουν με πόσο γούστο και μεράκι είχαν διακοσμήσει και στολίσει για τις γιορτές. Οι μυρωδιές από το φαγητό που έβραζε στις κατσαρόλες, οι χριστουγεννιάτικες μπάλες που αντανακλούσαν τη φωτιά του τζακιού και ο σκύλος που χόρευε απ’ τη χαρά του, σίγουρα δημιουργούσαν μια ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα. Τα παιδιά, αν και είχαν δουλέψει σκληρά όλη μέρα, μας περιποιήθηκαν χωρίς ν’ αφήσουν να φανεί ίχνος κόπωσης. Περιέγραψαν με πάθος και χαμόγελο στα μάτια την τόσο γεμάτη καθημερινότητα τους και μας συμβουλεύτηκαν για τα επόμενα βήματα τους στη ζωή. Αφού φάγαμε ένα θεσπέσιο γεύμα μαγειρεμένο από τα χεράκια του ταλαντούχου γιου μου, χαλαρώσαμε ακούγοντας jazz μουσική. Τελικά η ευτυχία βρίσκεται κρυμμένη στα πιο απλά πράγματα. Στα ξύλα που σκάνε μέσα στο τζάκι, στο ρύζι που αχνίζει πάνω στο τραπέζι, στο σκύλο που κοιμάται και ονειρεύεται μπροστά στη φωτιά. Όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε, είχαμε γεμίσει τις καρδιές μας με τόση ζεστασιά που δεν νιώθαμε καθόλου το τσουχτερό κρύο του βουνού. Το παιδί μας μεγάλωσε πια, έγινε άντρας άριστος στη δουλειά του και σωστός νοικοκύρης.Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου που μας έδωσες τόσο καλά παιδιά! Σ’ ευχαριστώ Αντώνη που μας κάνεις πάντα τόσο περήφανους!

Μ’ αυτές τις σκέψεις αγάπης, εύχομαι σε όλο τον κόσμο ευτυχισμένα Χριστούγεννα!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *